| หน้าที่ท่านบรรเลง | บันทึกข้องน้ำตาล #2 | หลบงานมาเล่นเน็ต | หนอนหนังสือ |
| โพสต์รูปให้เพื่อนด | สมุดลงนามสำหรับผู้มาเยือน | กระดานเสวนา | หนัง กะ เรา|

- - เข้าระบบผู้ดูแล - -



ช่างสงสัย ...!!!
     
 


เรื่องนี้ ..... เกิดขึ้นตอนเข้าไปเป็นน้องใหม่ในรั้วมหาลัยฯ ได้ไม่นาน เกิดขึ้นในคืนงานวันรับน้องฯ ตอนนั้น มีการแสดงบนเวทีของรุ่นพี่..พี่ หลายรายการด้วยกัน รายการนี้ก็เป็น 1 ในทั้งหมด ที่พี่..พี่ เค้าสรรหามาให้น้อง…น้อง ได้สนุกกัน แต่รายการนี้ รู้สึกจะมีตาลเท่านั้น ที่ไม่สนุกกะเพื่อน…เพื่อนด้วยเลย ก็พอ พี่…พี่ เริ่มแหล่บทกลอน ที่พี่..พี่ เค้าเตรียมมาว่า .....


๏ ๏ ๏ จะขอสาทก ยกนิทาน ..... ..... ..... มีชายตัดไม้ อยู่หนึ่งคน
อยู่ในป่า พนาหน ..... ..... ..... แสนยากจน ทนเข็ญใจ
มาวันหนึ่ง ช่างร้ายกาจ ..... ..... ..... ถูกขวานตัดขาด ไอ้นั่น..! หล่นหาย
แกร้องไห้ จนฟูมฟาย ..... ..... ..... แสนเสียดาย ..... ใจอาวรณ์

๏ ๏ ๏ ฝ่ายเทวารักษาป่า ..... ..... ..... ได้ยินวาจา ..... ก็เหลือที่
แสนสงสาร ชายคนดี ..... ..... ..... จึงกระวี กระวาดมา
ทรงประทานให้ 3 อัน ..... ..... ..... เอาไว้ เยี่ยว อัน ..... ดีหนักหนา
อีกอันหนึ่ง ให้ภรรยา ..... ..... ..... แสนปรีดา และ ยินดี

เอ๊ะ..! เอ๊ะ..! เอ๊ะ..! อีกอัน จะว่ายังไง ..... ..... ..... ชักสงสัย โกลาหล
เอ๊ะ..! เอ๊ะ..! เอ๊ะ..! อีกอัน จะว่ายังไง ..... ..... ..... ชักสงสัย โกลาหล



พี่ๆ ..... เค้าก็แหล่มาถึงตรงนี้ แล้วเค้าก็ร้อง…เอ๊ะ…เอ๊ะ…อยู่แบบนั้น ทำท่าแบบลืม…ลืม แล้วก็ไปชวน น้อง…น้อง คุยเรื่องอื่น…อื่นอีก

ปกติ ..... ตาลก็เป็นคนที่ช่างสงสัย และ ชอบซักถามอยู่เป็นประจำอยู่แล้ว แบบมนุษย์เจ้าปัญหาใน Bat Man นั่นแหละ หรืออาจจะมากกว่าด้วยซ้ำ แต่ตาลไม่ได้ทะลึ่งนะ ก็อยากรู้นี่น่า….ว่าเทวดาท่านทรงประทานมาให้ตั้ง 3 อันหน่ะ จะไปทำไรได้บ้าง :-)

พอสมองสั่งงานว่า ..... ยัยน้ำตาลเธออยากรู้มากนักใช่มั้ย..? ปากของตาลก็ไม่รอช้า ตะโกนถาม พี่..พี่ เค้าไปทันทีว่า ..... พี่จ๋า แล้วอีกอัน..!! หายไปไหนหล่ะจ๊ะ พี่จ๋า

พี่…พี่ ที่ตั้งท่ารอให้มีคนถามอยู่แล้ว ก็ยัยน้ำตาลนี่ไง เหยื่ออันโอชะเลย

พี่..พี่ ..... เค้าก็รีบร้องตอบเสียงดัง…ดัง พร้อมกันว่า .....

อ๋อออออออ ..... อีกอัน ให้ กะ คน ..... ที่อดทนนั่งฟังเรา ..!!!

เท่านั้นแหละ ..... ตาลก็รู้สึกหน้าแดง ตัวร้อนวูบวาบ อาย…แทบจะมุดเข้าไปใต้เวทีตรงหน้า เพราะได้ยินเสียงหัวเราะของทุกคน หัวเราะกันสนุกสนานใหญ่เลย

งานนี้ ..... มีแค้นต้องชำระ..!! อีกแล้ว หลังจากวันงานผ่านไป ตาลก็ไปหาพี่..พี่ ที่เค้าแหล่กลอนบทนั้น ให้เค้าจดข้อความให้ทั้งหมด

พี่…พี่เค้าก็แซวว่า ..... ชอบสิท่า
ตาลก็ตอบว่า ..... จ๊ะ ตาลจะเอาไป แหล่ให้เพื่อนๆ …ที่อื่นฟังบ้าง ตลกดี

แต่ ..... ไม่ใช่แค่ตลกหรอกนะ ตาลกะจะไปเอาคืน กับ เพื่อนๆ คนอื่นหน่ะ :-) :-)





1 / 2

 
     
      By : น้ำตาล  Mail to น้ำตาล    21/12/2004 09:31 PM  (202.44.8.98)  
 
 
 
  หัวข้อ : 1  
     
 


จากนั้น ..... ไม่นานก็มีวันหยุดยาว…ยาวติดกัน 3 วัน ก่อนหน้านั้น พ่อก็บอกว่าอยากพูดเก่ง…เก่ง ก็ต้องไปเข้าคอร์สฝึกพูด ศิลปะการพูด เป็นศิลปะของผู้นำ ต้องรู้ว่าควรพูดอะไร เมื่อไร ที่ไหน อย่างไร ไม่ใช่เอาแต่ร้องเพลง :-) :-)

พ่อ ..... ก็ส่งให้ตาลไปอบรมการพูด ที่ บริษัทภาษรฯ ของ คุณกรรณิกา ธรรมเกสร ครั้งนั้น…เราไปอบรมกันที่ โรงแรมดุสิต โปโล ชะอำ สถานที่สวยมาก เราอบรมกัน 2 คืน กะอีก 2 วัน เต็ม…เต็ม มีกิจกรรมให้ทำมากมาย สนุกสนานมาก

แล้วในที่สุด ..... โอกาสของตาลก็มาถึง เมื่อ อาจารย์อภิชาติ และ อาจารย์จตุพล บรรยายเสร็จ อาจารย์ก็บอกว่าวิธีที่ง่ายที่สุด ในการทำให้ผู้อื่นขำ แล้วก็ ฮาได้ ก็คือ หาบทเพลง หรือ โฆษณา หรือ เพลง หรือ บทกลอน หรือ เรื่องราวในละคร ที่เค้ากำลังฮิต..ฮิตกันอยู่ในปัจจุบัน แล้วก็มุขที่ติดออกจะทะลึ่งนิด..นิด ก็จะหักมุมให้ขำได้ดี บางครั้งเราก็ต้องเอามาพูดคุย ค่อย…ค่อยดัดแปลง โดยอ่านปฏิกิริยาท่าทีของผู้ฟัง พักเดียวเราก็จะเข้ากับเค้าได้

แล้ว ..... อาจารย์ก็บอกให้พวกเราเตรียมตัวหาเรื่องอะไรก็ได้ ตามที่ได้อธิบายไปแล้วมาพูดหน้าชั้นเรียน คนละ 1 เรื่อง ตาลก็ได้โอกาสอันงาม ก็ใช้บทกลอนที่โดนพี่…พี่แกล้งมาในงานรับน้องใหม่นั่น มาใช่ที่นี่ ก็สมใจของตาลเลย

ทุกคนส่วนใหญ่…….ที่เข้าอบรม มีแต่พวกผู้ใหญ่นักธุรกิจ นักการเมือง มีเด็ก…เด็ก นักเรียน นักศึกษาอย่างตาลแค่ 4 คนเอง แล้วก็เป็นโชคดีของตาล ที่พวกเค้าไม่เคยได้ยินบทกลอนนี้ กันมาก่อนเลย ทุกคนก็นั่งหัวเราะกัน คิ๊ก…คิ๊ก ยิ้มน้อย ยิ้มใหญ่ เหมือนอย่างที่ตาลเคยโดนมา ไม่มีผิด

ไม่รู้ว่า…….ที่เค้ายิ้ม…ยิ้มกันนี่…เพราะชื่นชอบเนื้อความในบทกลอน หรือ ชอบเสียงแหล่ของตาลนะจ๊ะ……คิ๊ก…คิ๊ก :-) :-)

และ…แล้ว ..... ก็มาถึงตอนสำคัญ ก็ตอนนั้น นั่นแหละ ..... จะตอนไหนเสียอีกหล่ะ ตาลก็ทำเป็นลืม…ลืม ทำท่าแบบเขิน…เขิน อาย…อาย อีกนิด พี่..พี่ ลุง ป้า น้า อา ก็นั่งอมยิ้ม กันเป็นแถวเลยนะ บางคนก็แสดงสีหน้าแบบสงสารเอาใจช่วย ให้ตาลนึกออกให้ได้ บางคนก็ช่วยเดากันใหญ่

มีเสียงตะโกนมาจากหลังห้องไกล…ไกล บอกว่า……เอาไปเลี่ยมทอง แล้วขึ้นหิ้งบูชาเลย คนอื่น…อื่น ก็เฮกันลั่นห้อง :-) :-)

ตาลก็ทำท่าว่านึกไม่ออก จะกลับไปนั่งที่ ก็มีทีมงาน เป็นพี่สาว…สาว สวย…สวยออก ที.วี.รายการเด็กๆ ของคุณกรรณิกาต้อนเช้าๆ บ่อย..บ่อย ร้องขึ้นมาว่า ..... อ้าว…อ้าว ยังไม่จบนี่ ยังเหลืออีกอันนะจ๊ะ ช่วยกันนึกให้ออกก่อนสิ แหม…ตอนสำคัญมาลืมกันได้ไง :-) :-)

ตาลก็…….เห็นว่าเป็นเวลาอันสมควรแล้ว ผ่านไปสัก 2-3 นาที ได้นะ ตาลก็ทำหน้าประมาณว่านึกออกแล้ว และก็ร้อง…อ๋ออออ…ลากเสียงยาววว…ยาว ดัง..ดัง ทุกคนก็ปรบมือเอาใจช่วยและเฮกันใหญ่

ตาลก็ร้องแหล่ต่อว่า .....

อ๋อออออ ..... อีกอัน ..... ให้ กะ ทุก..ทุก คน ที่อดทนช่วย….ลุ้นมา….ฯลฯ :-) :-)

จากนั้นก็มีเสียง ..... ปรบมือ และ เสียงหัวเราะกันลั่นห้อง อย่างสนุกสนาน แล้วอาจารย์สุขุม นวลสกุล ก็ออกมาพูดสรุป ที่ตาลได้แสดงเสร็จไปนั้น อาจารย์ออกมายืนแบบหัวเราะยังไม่เสร็จ แล้วทำท่าแบบส่ายหัวไปมา แล้วอาจารย์ก็พูดว่า…….ผม ดู…น้องน้ำตาล…ผิดไปจริง…จริง ปกติผมไม่เคยดูคนผิดเลยนะ ระหว่างที่อาจารย์…พูด…พูด ก็มีเสียงหัวเราะของพวกเราที่เข้าอบรบและรวมถึงพวกวิทยากรและเจ้าหน้าที่ฯ ที่ยืนอยู่ในบริเวณห้องอบรมนั้น แทรกขึ้นมาตลอด

ความหมายที่อาจารย์พูด ก็คืออาจารย์บอกว่า .....
ตาลตลกหน้าตาย น้องน้ำตาล..นี่ไปเล่น…ตลกหญิง…ได้เลยครับ ..!!


ตอนนั้น ..... ก็มีคนส่งโน๊ตสั้นๆ มาให้ตาล
พอตาลอ่านแล้ว ตาลก็รู้สึกอบอุ่นขึ้นมาทันที….


ข้อความนั้นมีอยู่ว่า .....
วันนี้…คุณเก่งจัง ..... แหล่ได้ประทับใจ จริง..จริง
จะคิดถึงคุณทุกวัน เราเป็นเพื่อนกันตลอดไปนะ
ยินดีมากที่พบคุณ
รัก



ตาล ..... อ่านเสร็จ ก็นั่งอมยิ้ม แล้วพอถึงเวลาเบรคทานอาหารว่าง ตาลก็พยายามมองหา ว่าใครนะ จะมีวี่แววเขียนโน๊ต สื่อรัก….แบบนี้มาให้เรา มองหาอยู่ 2 วัน ก็หาไม่เจอหรอกนะ

พอวันสุดท้าย ..... เค้าก็เฉลย คือระหว่างที่เราอบรมตั้งแต่วันแรก เราทุกคนจะมีเพื่อนสลากที่เราจับขึ้นมาได้ แล้วห้ามบอกกันว่าเราจับได้ของใคร แต่เราต้องคอยดูแลเพื่อนคนนั้น คอยพูด คอยให้กำลังใจกัน แต่ห้ามให้เค้ารู้ตัว

พอเฉลยขึ้นมา ..... คนที่เขียนโน๊ต ให้ตาลก็คือ อาจารย์ ..... คนดังนั่นเอง ท่านมีเจตนาให้กำลังใจ และให้ผู้รับ…รู้สึกอบอุ่นและภูมิใจในตัวเอง ที่มีคนมาชื่นชม

แล้วก็จริง…จริง อย่างที่อาจารย์อธิบาย เพราะตอนที่ตาลได้รับโน๊ตแผ่นนั้น ก็ทำให้ตาลมีความมั่นใจในตัวเองมากยิ่งขึ้น เวลาพูดหรือแสดงอะไรที่หน้าชั้น ก็ไม่มีแบบเขิน..เขิน อาย…อาย แบบตอนมาชั่วโมงแรก…แรก ดูกลัว…กลัว เขิน..เขินยังไงชอบกลไม่รู้

งานนี้ ..... ตาลกลับมาบ้านพร้อม ตำแหน่ง นักพูดพัฒนาการดีเด่น ของค่ายภาษรฯ ผู้ที่ได้ นักพูดดีเด่น ในการอบรมครั้งนั้น เป็นนักการเมืองของจังหวัดอยุธยาฯ อายุประมาณ 50 กว่าๆ แล้ว ท่านพูดเก่งมาก มีทั้งเรื่องสาระ และ ชวนให้เราได้หัวเราะกันตลอด

ตาลก็เพิ่งเข้าใจที่เค้าบอกว่า ..... ศิลปะการพูด เป็นศิลปะของผู้นำ เป็นผู้นำต้องรู้จักวิธีพูด ต้องพูดเป็น ต้องรู้ว่า…ควรพูดอะไร เมื่อไร ที่ไหน อย่างไร ก็คราวนั้นแหละ

ถ้าเพื่อน…เพื่อน อยากพูดเก่งๆ เร็ว…เร็ว ก็ต้องไปเข้าค่ายอบรมฝึกการพูดบ้างนะ
จะได้….ฮา..ฮา..ฮา..กันจนเหงือกแห้งทีเดียวคะ :-) :-)





2 / 2

 
     
    By: น้ำตาล  Mail to น้ำตาล   21/12/2004 09:42 PM  (202.44.8.98)
 

 
  หัวข้อ : 2  
     
  อ่านแล้วครับ และ เข้าใจแล้วมั้งครับ  
     
    By: ทาคาโตะ(Takato)     23/12/2004 06:09 PM  (203.150.217.117)
 

 
  หัวข้อ : 3  
     
 


ยินดีคะ :-)
แต่บอกว่า..........เข้าใจแล้ว
ทำไมต้องมี..........มั้ง ? ด้วยล่ะคะ





 
     
    By: น้ำตาล  Mail to น้ำตาล   23/12/2004 07:17 PM  (202.44.8.98)
 

 
  หัวข้อ : 4  
     
  มีไม่ได้เหรอครับ  
     
    By: ทาคาโตะ(Takato)     23/12/2004 07:50 PM  (203.150.217.117)
 

 
  หัวข้อ : 5  
     
  มีได้คะ
แต่คำว่า มั้ง เป็นคำพูดเหมือนยังลังเลอยู่นะ :-)

 
     
    By: น้ำตาล  Mail to น้ำตาล   23/12/2004 08:39 PM  (202.44.8.98)
 

 
  หัวข้อ : 6  
     
  อืมมมมมมมมมม ก็ได้ๆ เข้าใจแล้วครับ
พอใจมั้ยครับ แต่ผมไม่พอใจอ่ะ
 
     
    By: ทาคาโตะ(Takato)     23/12/2004 09:02 PM  (203.150.217.118)
 

 
  หัวข้อ : 7  
     
  ไม่พอใจอะไรคะ..?
ไม่พอใจ ก็ไปนอนสิคะ
ไว้อารมณ์ดีๆ แล้วค่อยมาคุยต่อ

 
     
    By: น้ำตาล  Mail to น้ำตาล   23/12/2004 10:00 PM  (202.44.8.98)
 

 
  หัวข้อ : 8  
     
  อืมๆ....น่าประทับใจมากเลยน้า.........ศิลปะการพูดช่างลําลึกนักนับถือๆ.  
     
    By: The Gods     23/12/2004 11:39 PM  (203.156.71.161)
 

 
  หัวข้อ : 9  
     
  ครับท่าน ท่านนี่ก็ชมเค้าก่อนเลยนะ ---------
ครับ...ไว้ผมตื่นนอนแล้ว จะอารมณ์เสียอีกล่ะกันครับ
 
     
    By: ทาคาโตะ(Takato)     24/12/2004 12:08 AM  (203.150.217.117)
 

 
  หัวข้อ : 10  
     
 


โอ๊ะโอ๋..ววว !!
เพื่อนเค้าชมก็ไม่ได้เหรอจ๊ะ ... เชื่อแล้วหล่ะ ... ว่าลมเสียจริงๆ
เช้าตื่นมา ก็รีบๆ เข้าห้องน้ำก่อน ... นะจ๊ะ ... เธอจ๋า

ออ ..... อย่าลืมทานอาหารเช้าด้วยนะ ...
จะได้อารมณ์ดีๆ แล้วค่อยมาคุยเล่นกัน :-)

หน้าบันทึกฯ นี้ ของข้าพเจ้าฯ เป็นเรื่อง โจ๊ก ... นะท่าน

แต่ยังไงๆ ............
เว็บไซต์น้ำตาล ก็ยินดีตอนรับเพื่อนๆ ทุกคน

สุขสันต์วันคริสต์มาส ... มีความสุขมากๆ นะ


โชคดีจ๊ะ


 
     
    By: น้ำตาล  Mail to น้ำตาล   24/12/2004 07:56 AM  (202.44.8.98)
 

 
  หัวข้อ : 11  
     
 


น้ำตาลหลงทาง ...!!

ตอนช่วงปิดเทอมมัธยมปลาย ..........
พ่อแม่ของตาล คงไม่อยากให้น้ำตาลเอาแต่เที่ยวๆ อย่างเดียว
พอมีเวลา แม้จะเหลือเวลาว่างๆ อยู่ไม่กี่วัน
พ่อแม่ก็ส่งน้ำตาลไปฝึกงานที่บริษัทฯ ของเพื่อนพ่อแม่ แถวๆ ถนนเพชรบุรีฯ

ตอนเช้าๆ ที่ออกจากบ้าน ก็ประมาณตีห้าครึ่ง ท้องฟ้ายังมืดๆ อยู่เลย ตาลก็ยังง่วงๆ อยู่ด้วยเหมือนกัน ก็นอนหลับมาตลอดทาง พอตกเย็นได้เวลากลับบ้าน ก็มีรถมารับ ขึ้นรถก็หลับอีก เป็นแบบนี้ทุกเช้า..ทุกเย็น ไม่เคยสนใจอะไรข้างๆ ทางเลย .......!!!

ทำงานมาได้ ๗ วันพอดี ..........
วันนั้น บังเอิญไม่มีใครว่างๆ มารับ ก็บอกให้ตาลกลับบ้านเอง
พ่อแม่ คงคิดว่าน้ำตาลเก่งแล้ว มาทำงานตั้งหลายวัน คงจำทางกลับบ้านได้

น้ำตาล ก็แสนจะดีใจ วันนี้ได้กลับบ้านเองแล้ว ..........

ที่จริง น้ำตาลอยากนั่งรถเมล์ตั้งนานแล้ว ..........
เพราะ ครั้งแรกที่นั่งรถเมล์ ไปซื้อดอกไม้ที่ ... บางรักกับปากคลองตลาด
มาทำพานวันไหว้ครู เพื่อนสนิทที่มาจากนครสวรรค์ฯ ก็ขออาสาครูออกไปซื้อดอกไม้
แล้วก็ชวนตาลไปเป็นเพื่อนด้วย ..........................................................................

ตอนนั้น ก็สนุกมากๆ .................................................
เพื่อนก็นึกว่า ..... เราเป็นเด็กกรุงเทพฯ คงเก่ง แล้วก็รู้ทางดี
เราก็นึกว่า ..... เพื่อนคงรู้ทางดี เพราะถ้าไม่รู้ จะไปอาสาคุณครูไปซื้อดอกไม้ทำไม ?

ต่างคน ต่างนึก ..... ต่างคน ต่างคิด
ถึงแม้ตาลจะ สงสัย เพื่อนอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้เอ่ยปากถามใดๆ
ผลสุดท้าย เราสองคนก็ .....................................หลงทาง...!!!!!

นั่น เป็นครั้งแรก นะคะ :-)

คราวนี้ คงไม่หลงทางอีกหรอกนะ ..........
แต่วันนั้น ก็ตื่นเต้นมาก ดีใจด้วย จะได้นั่งรถเมล์อีกแล้ว
ก็อยู่แต่โรงเรียนประจำ อยู่หอพัก ไม่เคยได้ไปไหนๆ เองหรอก
ถ้าผู้ปกครองไม่มารับ ก็ออกมาไม่ได้ ...!!

ตอนนั้น ..... มาพักบ้านที่อยู่ตรงถนนศรีนครินทร์ ใกล้ๆ ศูนย์การค้าเสรีเซ็นเตอร์ ถ้านั่งแท็กซี่กลับไปเลย ก็คงจะถึงบ้านเรียบร้อยดี แต่ก็คงไม่มีอะไรแปลกๆ เฉิ่มๆ มาเล่าให้เพื่อนๆ ได้อ่าน สินะ .. ก็ต้องนับว่า เป็นประสบการณ์ที่โชคดีอีกอย่างหนึ่ง ของตาลทีเดียว :-)

วันนั้น พอเลิกงาน ก็เดินออกมาพร้อมๆ กับเพื่อนๆ ร่วมงานรุ่นพี่ๆ อีก ๗ - ๘ คน

เพื่อนๆ เค้าก็แซวว่า ..... วันนี้ ไม่มีรถที่บ้านมารับเหรอจ๊ะ คุณหนู..?
ตาลก็ตอบว่า ..... จ๊ะ ................................................... แล้วก็ยิ้มๆ
เพื่อนถามต่ออีกว่า ..... กลับด้วยกันมั้ย ไปส่งให้ก็ได้
ตาลก็ตอบว่า ..... ไม่ต้องหรอก เราจะนั่งรถเล่นก่อน
เพื่อนก็ถามต่ออีกว่า ..... แน่ใจนะ ว่ากลับเองได้
ตาลก็ตอบอย่างมั่นใจว่า ..... ได้จ๊ะ ......................... แล้วก็ยิ้มๆ อีก

ด้วยความฉลาดสุด..สุด ของน้ำตาล ในใจก็นึกเอาเองว่า ..........
ตอนเช้า เรามาที่ทำงาน ลงจากรถก็เข้าบริษัทฯ ได้เลย ไม่ต้องข้ามถนน
เวลากลับบ้าน ก็ต้องไปขึ้นรถอีกฝั่งสินะ ... ก็คิดเอง ... เออเอง ...!!!
ไม่ถามใครเลย มั่นใจมากๆ ว่า ........................................ถูกต้อง

ก็จำได้ว่า ..... รถปรับอากาศ ป.อ.38 ผ่านตรงสุขุมวิท
ก็ขึ้นไป กะว่า นั่งเล่นสนุกๆ แล้วก็จะไปลงแถวนั้น ต่อแท็กซี่เข้าบ้านอีกที

แต่แล้ว ..... เหตุการณ์ก็สนุกตื่นเต้นกว่าที่คิดไว้เยอะเลย เทวดาคงอยากให้เราได้นั่งรถเมล์เที่ยวให้คุ้ม ให้หายอยากเลยหล่ะ .. ก็นั่งไปสักพัก ตอนนั้นก็ยังรู้สึกสนุกๆ อยู่นะ แต่ก็ชักสงสัยแล้ว ทำไมถนนแถวนี้ ไม่คุ้นๆ เลย .. ตาลได้ที่นั่งตรงใกล้ๆ คนขับ จึงมองเห็นวิวข้างทางได้ชัดเจนดี รถก็ติดตลอดทาง นั่งมองไปมองมา .. ก็ ... อุ๊ย..!! แย่แล้วเรา ... ทางแถวนี้มัน วันเวย์ นี่นา .. มีแต่รถเมล์เท่านั้น ที่ย้อนศรได้ .. ยัยน้ำตาลเอ๋ย เธอนั่งรถผิดทางอีกแล้ว ... :-(

ตอนนั้น รู้สึกใจไม่ดีแล้ว หน้าร้อนๆ ใจเต้นตุ๊บ..ตุ๊บ ยังกะเสียงกลอง
............................................................................ทำไงดีล่ะ ...?

ถ้าถามเค้า แล้วลงไปตรงนี้ จะรู้ได้ไง ว่าเราจะไม่นั่งรถผิดสาย หรือหลงทางอีก จะมืดแล้วด้วย ทำไงดี ... ทำไงดี ... คิดอยู่อย่างงั้น ... แป๊บนึงก็ตัดสินใจ ถามคนขับรถว่า รถไปสุดสายที่ไหน แล้วจะแล่นกลับไปเลย หรือว่าต้องเปลี่ยนคันใหม่ .. โชคดีที่คนขับบอกว่า กลับเลย .. ค่อยโล่ง แล้วก็หายใจคล่องขึ้นหน่อยนึง แต่ก็ยังหน้าร้อนๆ วูบๆ อยู่ เพราะเริ่มจะดึกแล้ว ..

คนขับรถ ก็ถามว่า ..... นั่งรถเล่นหรือครับ?
ตาลก็ทำเป็นฟอร์ม ตอบหน้าตาเฉย ..... จ๊ะ .......... แล้วก็ยิ้มๆ อีก

ตอนนั้น พ่อแม่ยังไม่มีโทรศัพท์มือถือให้ใช้ แล้วก็ไม่ได้คิดว่าจะต้องไปยืมของคนอื่นโทรด้วย .. คิดว่าเราต้องกลับได้ ก็คิดแต่ว่า ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ช่างมัน จะเป็นไงก็เป็นกัน .. ไปถึง วิทยาลัยครูจันเกษม ก็เกือบ ๒๑:๐๐ น. แล้ว

มารู้ทีหลังว่า ..... ที่บ้านเป็นห่วงกันใหญ่ ว่าเราหายไปไหน เพราะตอนออกจากบริษัทฯ ก็โทรบอกแม่ว่าจะกลับบ้านเลย แต่ไม่ได้บอกว่าจะกลับด้วยรถเมล์ พ่อแม่ก็คิดว่าพวกแท็กซี่จะพาไปทำไร ต่างคนต่างคิดไปต่างๆ นานา ...........!!!!

วันนั้น ในที่สุด ..........
น้ำตาลก็กลับถึงบ้านอย่างปลอดภัย แต่ก็ประมาณเกือบเที่ยงคืนแล้ว เพราะรถติดมากๆ

พ่อแม่บอกว่า ..... ช้าอีกนิดนึง ก็จะไปแจ้งตำรวจกันแล้ว

เดี๋ยวนี้ ..........
น้ำตาลก็ยังนั่งรถเมล์ไม่เป็นนะ ไม่รู้หรอกว่า สายไหนไปไหน
แต่ถ้ารถไฟฟ้า ทั้งบนดินและใต้ดิน รับรองคะ น้ำตาลไม่หลงทางแน่ๆ :-)





 
     
    By: น้ำตาล  Mail to น้ำตาล   24/12/2004 11:22 AM  (202.44.14.194)
 

 
  หัวข้อ : 12  
     
  ไม่ได้นั่งรถเมล์เมืองไทยตั้งนานแล้ว
น้ำตาล ไปหลง กรุงเทพ กันอีกครั้งไหมจ๊ะ
 
     
    By: วุฒิชัย     24/12/2004 11:33 AM  (68.63.90.84)
 

 
  หัวข้อ : 13  
     
  หลงได้ไงมีพี่นำทางทั้งคน


ป.ล.
สถาบันราชภัฏจันทรเกษม ครับ

ปัจจุบัน คือ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม
 
     
    By: พี่เก่ง     24/12/2004 01:28 PM  (202.44.8.98)
 

 
  หัวข้อ : 14  
     
  จ๊ะ .. จ๊ะ .. ตาลไม่รู้จักหรอก
แต่น้ำตาล เรียกตามลุงที่ขับรถเมล์ เค้าบอกตาลหน่ะ
แหม.....ถ้าตาลรู้จัก ตาลจะหลงทางเหรอจ๊ะ ... พี่เก่งจ๋า :-)

ขอบคุณ พี่เก่งมากๆ นะคะ ที่ช่วยแก้ไขให้

พี่วุฒิ ... อยากนั่งรถเมล์เหรอคะ
แต่เดี๋ยวนี้ น้ำตาลขับรถเป็นแล้ว มีใบขับขี่แล้วด้วยคะ :-)


 
     
    By: น้ำตาล  Mail to น้ำตาล   24/12/2004 02:51 PM  (202.44.14.194)
 

 
  หัวข้อ : 15  
     
  ตาลจ๋า

ต้นขับขี่ มันหน้าตาเป็นยังไงเหรอ ถึงได้มีใบขับขี่ออกมา แล้วดอกขับขี่กับผลขับขี่ มีมั้ย

อิอิ คนช่างสงสัย
 
     
    By: พี่เก่ง     24/12/2004 02:59 PM  (202.44.8.98)
 

 
  หัวข้อ : 16  
     
  คนขี้อิจฉา มากกว่ามั้งจ๊ะ :-)
 
     
    By: น้ำตาล  Mail to น้ำตาล   24/12/2004 03:06 PM  (202.44.14.194)
 

 
  หัวข้อ : 17  
     
  ช่าย อิจฉา คนนั่งรถเมล์หลงทางในกรุงเทพมหานคร
โอ๊ยๆๆๆ ปวดท้อง
 
     
    By: พี่เก่ง     24/12/2004 03:26 PM  (202.44.8.98)
 

 
  หัวข้อ : 18  
     
  ผมมีอะไรต้องคุยด้วยเหรอครับ เรื่องที่ว่ามา ผมก็เข้าใจแล้วนะครับ คงไม่มีอะไรต้องคุยแล้วมั้งครับ  
     
    By: ทาคาโตะ(Takato)     24/12/2004 06:09 PM  (203.150.217.117)
 

 
  หัวข้อ : 19  
     
  แล้วที่ท่าน The Gods เค้าชมอ่ะ ผมเดาว่าท่านเค้าคงยังไม่ได้อ่านข้อความไปซักเท่าไรหรอกมั้งครับ จริงมั้ยครับทั่น...  
     
    By: ทาคาโตะ(Takato)     24/12/2004 06:18 PM  (203.150.217.117)
 

 
  หัวข้อ : 20  
     
  โอ๊ะโอ๋...ววววว !!
จ๊ะ..จ๊ะ.........................รับทราบ

ว่าแต่ อารมณ์เสียได้ทุกนาทีเลยเหรอ..งงงง


 
     
    By: น้ำตาล     24/12/2004 06:49 PM  (202.44.14.194)
 

 
  หัวข้อ : 21  
     
  ก็ไม่ได้เสียหรอกนะครับ แต่เป็นอะไรก็ไม่รู้สิครับ
ยังไม่แน่ค่อยใจนะครับ
 
     
    By: ทาคาโตะ(Takato)     24/12/2004 07:14 PM  (203.150.217.117)
 

" ?????? "    ???   test   3/02/2016 02:39 PM
     
  http://ชาติไทย.com/%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%A5%E0%B8%87%E0%B8%8A%E0%B8%B2%E0%B8%95%E0%B8%B4%E0%B9%84%E0%B8%97%E0%B8%A2/  
     

     
 
       
ชื่อ - นามสกุล ::
  *
 
อีเมล์ ::
 
 
รูปภาพ ::
  ขนาดไม่เกิน 50 Kb
     
Insert Bold text Insert Italicized text Insert Underlined text Insert Centered text Insert a Hyperlink Insert Email Hyerplink Insert an Image Insert Code Formatted text Insert Quoted text
 
ข้อความ ::
  *
  Emotion ::   Confused Idea Smile Wink Coool Love It Cry Devil Kiss Yum Big Grin Smiley Razz Brow
Blue Smile Ek Frusty Eek Weird Look Bawling Angry Fire Red Face Eplus Uh Oh Crying Sinister Tongue Roll Eyes
       
     
 
     
 
 Search Word:
ข้อความที่ท่านได้อ่านในเว็บเพจนี้ เกิดจากการเขียนโดยสาธารณชน และส่งขึ้นมาแบบอัตโนมัติ ผู้อ่านจึงควรใช้วิจารณญาณในการกลั่นกรอง
และถ้าท่านพบเห็นข้อความใด ที่ขัดต่อกฎหมายและศีลธรรม กรุณาแจ้งเพื่อให้ผู้ควบคุมระบบทราบ ขอขอบพระคุณ


Copyright © 2001-2002 - nineto.com. All Rights Reserved.