| หน้านี้ท่านบรรเลง | บันทึกของน้ำตาล #2 | หลบงานมาเล่นเน็ต | หนอนหนังสือ |
| โพสต์รูปให้เพื่อนดู | สมุดลงนามสำหรับผู้มาเยือน | กระดานเสวนา | หนัง กะ เรา|

- - เข้าระบบผู้ดูแ | ตั้งกระทู้ใหม่ - -



This’s about mylife (stupid)

My name is Thanita. I was born at Surin province in the northeast of Thailand. I remember, from the time I was born until now, aged 33 years old,I have never lived with my family.

I try to write this story to tell everybody about my stupid life because maybe it will help or teach others to live their lives more carefully.

I will talk about my life when I was very young. My home is near the border between Thailand and Cambodia. We were very poor and my parents had no house to stay, So we stayed in a bomb shelter only. Even though it was difficult but we had’t endure it. Sometime it was very cold, sometime we felt so hungry but nobody would help us. We were so poor we had no money to buy food or any medicine if we got sick.

Maybe nobody know about this feeling if they have never experienced it, because it‘s a very bad feeling. I have experienced it so I try to tell myself later that whenever I can work I will make enough money so that my family will have if enough to eat.

But I was just 18 years old when I met my boyfriend, and I had a baby later. He never took care of me or my son. He found another woman and he abandoned me and my son and left us a lone. When I was 22 years old I gave my son to stay with my mother so I could go to work at Rayong province.

There I worked at a Thai traditional massage for more than 10 years, and that was the beginning of my stupid life.

I met one man who was very old, Older than my father. He took care of me for everything. After we got married later I discovered that he already had a wife. I was second wife or 3th,4th, 5th wife for him.

He lied to me about everything. He was very flirtatious and made me sad all the time. for 7 months I stayed with him. I never had any protection everytime we made love, until I got disease from him. I got HIV (virus AIDs) from him already after I broke up with him after 3 years my health became very weak and I was sick all the time, untill I went to the hospital and the doctor told me. I was very shocked.

Now I have come back home but it’s very difficult for me to feel strong encouragement, because I need much encouragement from everybody. Please do not hate me. Please have sympathy for me.

I beg everybody do not hate me because I hope my family will for give me.

And I hope this essay will teach everyone to be carefull about how they live their life.

I do not want anybody to be like me. I do not want anybody to feel sad and want anybody too die later.

Now I am just 34 years old but I don’t know when I will die. Maybe it will be soon if I can not take care of myself.

So I write this essay to be an example instance for everybody.

Thank You
I feel thankfull if you read it
Thanita S.
26 Nov.2004




หมายเหตุ : ผู้เขียนเป็นพี่สาวเพื่อนผมเอง เพื่อนผมฝากให้ผมช่วยหาทางพิมพ์เรื่องราวของพี่สาว (ผู้เขียน) ซึ่งพอที่จะได้ค่าเรื่องบ้าง... ซึ่งผมเองก็ไม่รู้จะไปหาที่ไหน ไม่ค่อยรู้จักใครในสายนี้ เลยนำมาลงที่นี่....ท่านใดเห็นว่า ข้อเขียนอาจจะเป็นประโยชน์ และมีข้อเสนออย่างไร กรูณาชี้แนะด้วยครับ

    �� : รัตติกาล      ����� : 9/12/2004 03:59 PM  (61.90.44.*)

 
 
�����Դ��繷��: 1

ขอบคุณมากๆ คะ
เดี๋ยวว่างๆ แล้วค่อยมาอ่านนะคะ

    �� : น้ำตาล  Mail to น้ำตาล    ����� : 9/12/2004 05:00 PM  (203.144.206.*)


�����Դ��繷��: 2



เรื่องราวของชีวิต (โง่ๆ) ของฉัน

ฉันชื่อ Thanita ฉันเกิดที่จังหวัดสุรินทร์ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย ฉันจำได้ว่าตั้งแต่เกิดจนกระทั่งตอนนี้ที่อายุ 33 ปีแล้ว ฉันไม่เคยได้อยู่กับครอบครัวของฉันเลย

ฉันพยายามเขียนเรื่องนี้ขึ้นมา เพื่อจะบอกเล่าให้ทุกคนทราบถึงการใช้ชีวิตแบบโง่ๆ ของฉัน เพื่อว่ามันอาจจะช่วยเป็นบทเรียนให้ผู้อื่น ในการใช้ชีวิตของพวกเขาอย่างระมัดระวังขึ้น

ฉันจะเล่าให้ฟัง ถึงชีวิตฉันตอนยังเล็ก บ้านของฉันอยู่ใกล้ชายแดนไทยกัมพูชา เรายากจนมาก พ่อแม่ฉันไม่มีบ้านที่จะอยู่ เราอาศัยอยู่ในหลุมระเบิด ถึงมันจะยากลำบากเราก็ต้องทน บางครั้งก็หนาวมาก บางครั้งก็โหยหิวมาก ไม่มีใครที่จะช่วยเราเลย เรายากจน ไม่มีเงินพอที่จะซื้ออาหารหรือซื้อยายามเจ็บไข้

คงจะไม่มีใครเข้าใจถึงความรู้สึกดังกล่าว ถ้าเขาไม่เคยประสบด้วยตัวเอง ดังนั้นฉันจึงบอกตัวเองต่อมาว่า ตราบใดที่ฉันยังสามารถทำงานได้ฉันจะต้องหาเงินสำหรับครอบครัวให้เพียงพอที่จะมีกิน

แต่เมื่อฉันอายุได้เพียง 18 ฉันก็เจอเพื่อนชาย และ ต่อมาฉันก็มีลูก เขาไม่เคยมาดูแลฉันและลูกชายเลย เขามีผู้หญิงคนใหม่และทิ้งฉันและลูกชายให้อยู่กันตามลำพัง เมื่อฉันอายุได้ 22 ปี ฉันก็เลยทิ้งลูกชายไว้กับแม่ของฉัน เพื่อที่ฉันจะได้ไปทำงานที่จังหวัดระยอง

ที่ระยอง ฉันทำงานเป็นหมอนวดแผนไทยนานกว่า 10 ปี และนั่นก็คือจุดเริ่มต้นของชีวิตที่โง่เง่า

ฉันพบชายคนหนึ่ง เขาแก่กว่าพ่อของฉันเสียอีก เขาช่วยเหลือดูแลฉันในทุกสิ่งทุกอย่าง หลังจากเราแต่งงานกัน ฉันก็พบว่าเขามีเมียอยู่แล้ว ฉันเป็นคนที่ 2 หรือ 3 หรือ 4 หรือ 5 ของเขา ?

เขาโกหกฉันทุกอย่าง เขาเจ้าชู้มากและทำให้ฉันเสียใจตลอดเวลา ระหว่าง 7 เดือนที่ฉันอยู่กับเขา ฉันไม่เคยป้องกันอะไรเลยเมื่อเรามีเพศสัมพันธ์กัน จนฉันต้องติดโรคจากเขา ฉันติดโรคเอดส์จากเขาก่อนที่เราจะเลิกกัน เป็นเวลาถึง 3 ปีที่สุขภาพของฉันค่อยอ่อนแอลงและเจ็บป่วยตลอดเวลา จนกระทั่งฉันทราบว่าเป็นเอดส์จากหมอที่โรงพยาบาล ฉันตกใจมาก

ตอนนี้ฉันกลับมาที่บ้าน แต่มันยากมากที่ฉันจะมีกำลังใจ ฉันต้องการกำลังใจจากทุกๆ คน โปรดอย่าเกลียดฉันเลย โปรดสงสารฉันเถิด

ฉันขอวอนว่าทุกคนอย่าได้เกลียดฉันเลย ฉันหวังว่าครอบครัวของฉันจะยกโทษให้ฉัน

และ ฉันหวังว่าบทความนี้ จะเป็นบทเรียนให้ทุกคนใช้ความระมัดระวังในการใช้ชีวิตของตนเอง

ฉันไม่อยากให้ใครประสบอย่างฉัน ฉันไม่อยากให้ใครต้องเศร้าหมอง และมีชีวิตยืนยาว

ตอนนี้ฉันอายุ 34 ปี แต่ไม่รู้ว่าจะตายเมื่อไหร่ บางทีอาจจะเร็วๆ นี้ ฉันดูแลตัวเองไม่ได้

ฉันจึงเขียนเรื่องนี้ ขึ้นมาเพื่อจะได้เป็นตัวอย่างสำหรับทุกคน



ขอขอบคุณ
ฉันจะรู้สึกขอบคุณมากถ้าคุณจะอ่านมัน
Thanita S.
26 พ.ย. 2547






หมายเหตุ ..... ชื่อ Thanita ไม่ทราบว่าจะอ่านชื่อไทยว่าไงดี .. ธณิตา หรือ ธนิตา ...?
ฉบับแปล ..... สำหรับเพื่อนๆ และน้องๆ ที่ไม่ถนัดอ่านภาษาอังกฤษ นะคะ
แปลโดย ..... น้ำตาล

    �� : น้ำตาล  Mail to น้ำตาล    ����� : 13/12/2004 06:09 PM  (202.44.8.*)


�����Դ��繷��: 3

เว็บไซต์ที่น่าสนใจเกี่ยวกับผู้ติดเชื้อ AIDS

วัดพระบาทน้ำพุ
http://www.aidstemple.th.org

มูลนิธิเข้าถึงเอดส์ (แอคเซส)
http://www.aidsaccess.com

UNAIDS
http://www.unaids.org/en/default.asp

http://www.hivnat.org

กลุ่มพลังชีวิต
http://www.thaicities.net/whistle

คลีนิคนิรนาม
http://www.redcross.or.th/service/medical_clinicaids.php4

    �� : น้ำตาล  Mail to น้ำตาล    ����� : 13/12/2004 06:51 PM  (202.44.8.*)


�����Դ��繷��: 4

ขอแสดงความเสียใจด้วยครับ

    �� : กอล์ฟ      ����� : 26/09/2005 08:20 AM  (58.8.43.*)



ชื่อ - นามสกุล ::
  *
 
อีเมล์ ::
 
 
รูปภาพ ::
  ขนาดไม่เกิน 50 Kb
     
Insert Bold text Insert Italicized text Insert Underlined text Insert Centered text Insert a Hyperlink Insert Email Hyerplink Insert an Image Insert Code Formatted text Insert Quoted text
 
ข้อความ ::
  *
  Emotion ::   Confused Idea Smile Wink Coool Love It Cry Devil Kiss Yum Big Grin Smiley Razz Brow
Blue Smile Ek Frusty Eek Weird Look Bawling Angry Fire Red Face Eplus Uh Oh Crying Sinister Tongue Roll Eyes
     
 Search Word:
ข้อความที่ท่านได้อ่านในเว็บเพจนี้ เกิดจากการเขียนโดยสาธารณชน และส่งขึ้นมาแบบอัตโนมัติ ผู้อ่านจึงควรใช้วิจารณญาณในการกลั่นกรอง
และถ้าท่านพบเห็นข้อความใด ที่ขัดต่อกฎหมายและศีลธรรม กรุณาแจ้งเพื่อให้ผู้ควบคุมระบบทราบ ขอขอบพระคุณ


Copyright © 2001-2002 - nineto.com. All Rights Reserved.