| หน้านี้ท่านบรรเลง | บันทึกของน้ำตาล #2 | หลบงานมาเล่นเน็ต | หนอนหนังสือ |
| โพสต์รูปให้เพื่อนดู | สมุดลงนามสำหรับผู้มาเยือน | กระดานเสวนา | หนัง กะ เรา|

- แก้ไขข้อมูล | - เข้าระบบผู้ดูแล | ตั้งกระทู้ใหม่ - -



สัตว์

เช่นเดียวกับเรื่อง "การผจญภัยของหยดน้ำตา" ที่เคยโพสไว้อะครับ เป็นเรื่องที่ผมชอบ(ทั้งๆที่ออกจะงง) บางทีอ่านแล้วรู้สึกว่ามันติดอยู่ในหัว ทำไมเป็นแบบนั้นได้? หรือเป็นเพราะสมองคนเราพยายามจดจำสิ่งที่ไม่อาจเข้าใจได้เพื่อหาคำตอบ... ลองอ่านเรื่องนี้ดู ผมแค่อยากรู้ว่าคุณเข้าใจอย่างไร




..............................................................................






สัตว์





ตอนที่ผมทำเสียงหมาร้องได้
เธอยิ้มแล้วหัวเราะเสียงดัง

เธอบอกแน่จริงทำเสียงเสือร้องสิ เธออยากฟัง
ผมคู้กายลงทำท่าทางหยิ่งผยอง ทำหลังเบ่งนูนขึ้น
โฮก!!! โฮก!!!

เธอหาญกล้ากระโดดขึ้นขี่หลังทันที
ดึงเส้นผมจนศีรษะหงาย
กลายเป็น... เสือไร้ลาย

ผมโมโห ไม่เป็นเสือแล้ว
เป็นม้าดีกว่า

ผมสลัดเธอหลุดออกจากหลัง เธอลงไปกองอยู่บนพื้น
ผมรีบขึ้นไปทาบทับ
จับข้อมือทั้งสองของเธอไม่ให้กระดิก... กระเดี้ย

แลบลิ้นแฉก ก้มชิดใกล้กับริมฝีปากของเธอ
เลื้อยเข้าไปในรูปากของเธอ
เธอทำสีหน้ากระอักกระอ่วน
เธอเกลียดงู...

บรรยากาศรอบข้างเริ่มไม่ค่อยดี
ผมเผ่นพรวดกระโดดขึ้นไปเกาะเสา

เจี๊ยก !!! เจี๊ยก !!!
ยิงฟัน
เกาก้น เกาหน้าอก เกาหลัง
เธอหัวเราะก๊าก... ชอบใจ
เธอก้มลงอุ้มผมขึ้นเอวเดินพาตรงไประเบียง

ผมนึกสนุก
ย่อร่างจนเหลือขนาดเล็กนิดเดียว
เธอเอื้อมมือหยิบผมอย่างทะนุถนอม
ปล่อยให้ไต่ไปตามท่อนแขน
มดแดงอย่างผมจึงต้องเจียมตัวที่สุด
ไม่อย่างนั้นเธออาจจะบี้ผมตายคามือเธอก็ได้

เธอพูดอะไรบางอย่าง
ขณะที่ผมกำลังเดินอยู่ท่ามกลางป่าดำของเส้นขนบนแขน
"ฉันชอบตอนที่เธอเป็นมนุษย์มากที่สุด"
มดแดงอย่างผมได้ยินเข้าถึงกับสะอึก
ผมไม่เข้าใจจริงจริง

เธอดูตื่นเต้นกับวิถีใหม่ๆ ในรูปร่างของสัตว์
เอาเข้าจริงเธอก็พึงพอใจในคราบมนุษย์มากกว่า

ผมรู้สึกว่า
มันช่างยากยิ่งกับการที่จะเป็นมนุษย์
เพราะทุกครั้งที่มนุษย์เปล่งเสียงร้อง
เสียงนานาชนิดจะกลบเสียงของเราเอาไว้หมด

เธอบอกว่า บางที ความคิดผมอาจเป็นสิ่งที่ถูก
ขอเธอทดลองกลายร่างบ้างได้ไหม

ผมตอบว่าได้ และขอให้สนุกและพบกับความลับของชีวิต
ผมกล่าวยังไม่ทันจบ เธอก็กระโดดขึ้นเกาะเสา
กลายร่าง... ร้อง ผัว ผัว โหยหวน...

... เสียงของเธอทำให้ผมยิ้มอย่างภาคภูมิใจในตัวเอง
ผมรู้แล้วว่าความลับของชีวิตคืออะไร
รู้สึกไปถึงแก่นแท้ของตัวเองว่า
ผมควรจะมีหน้าที่ในการมีชีวิตอยู่อย่างไร.

    �� : Max  Mail to Max   ����� : 9/05/2005 01:26 PM

 
 
�����Դ��繷��: 1


ขอบคุณมากๆ นะคะ สำหรับบทความนี้

ถ้าเราจะเลียนแบบสิ่งใดบ้าง .....
ขอเรากลายร่างเป็นต้นไม้ดีกว่านะ :-)

เคยได้ยินมั้ย .......... ?
มีคำพูดที่เปรียบชีวิตมนุษย์เหมือนต้นไม้

ต้นไม้ .....
ค่อยๆ เจริญเติบโตจากเล็กไปหาใหญ่ จากน้อยๆ ต้น เป็นจำนวนมากๆ
ต้นไม้ มีประโยชน์ตั้งแต่เกิดจนตาย มีความมั่นคง แข็งแรง
ต้นไม้ ไม่เคยอวดตัว หรือ ขลาดกลัว

หากแต่ต้นไม้ .....
มีความดำรงอยู่อย่างปกติ มีสภาพและรูปร่างที่แน่นอน
ดังนั้น ธรรมชาติจึงเป็นครู ผู้ฝึกสอนให้มนุษย์รู้จักความจริงในด้านหน้าที่การงาน
รัก เคารพ และ ประพฤติ ปฏิบัติ ต่อสิ่งที่แวดล้อมตัวเองอยู่ เป็นที่พึ่งพาซึ่งกันและกัน

ธรรมชาติ .....
จึงเป็นบทเรียนอันมีค่าสำหรับมนุษย์ ผู้ที่รู้จักใช้ความคิดเสมอ ..!!


โชคดีนะคะ :-)






    �� : น้ำตาล   Mail to น้ำตาล  ����� : 9/05/2005 06:30 PM


�����Դ��繷��: 2

สวัสดีค่ะ ชอบอ่านบทความที่คุณโพสมากเลย ตั้งแต่เรื่อง
"การผจญภัยของหยดน้ำตา"แล้ว อ่านไปแล้วเข้าใจในตอน
จบค่ะ แต่เรื่อง "สัตว์" ค่อนข้าง งง ยิ่งกว่า ช่วยอธิบายให้
หน่อยได้ไหมค่ะ ตีความไม่ถูกค่ะ ขอบคุณ

    �� : จ๊ะเอ๋   Mail to จ๊ะเอ๋  ����� : 10/05/2005 07:06 PM



ชื่อ ::
  *
  รหัสผ่าน ::  
 
อีเมล์ ::
 
 
รูปภาพ ::
  ขนาดไม่เกิน 50 Kb
     
Insert Bold text Insert Italicized text Insert Underlined text Insert Centered text Insert a Hyperlink Insert Email Hyerplink Insert an Image Insert Code Formatted text Insert Quoted text
 
ข้อความ ::
  *
  Emotion ::   Confused Idea Smile Wink Coool Love It Cry Devil Kiss Yum Big Grin Smiley Razz Brow
Blue Smile Ek Frusty Eek Weird Look Bawling Angry Fire Red Face Eplus Uh Oh Crying Sinister Tongue Roll Eyes
     
 Search Word:
ข้อความที่ท่านได้อ่านในเว็บเพจนี้ เกิดจากการเขียนโดยสาธารณชน และส่งขึ้นมาแบบอัตโนมัติ ผู้อ่านจึงควรใช้วิจารณญาณในการกลั่นกรอง
และถ้าท่านพบเห็นข้อความใด ที่ขัดต่อกฎหมายและศีลธรรม กรุณาแจ้งเพื่อให้ผู้ควบคุมระบบทราบ ขอขอบพระคุณ

Copyright © 2001-2002 - nineto.com. All Rights Reserved.